استراتژی برای پیشگیری از بیماریهای دوران کهولت

23 ژوئیه 2014- محققان می گویند علم پزشکی بیش از حد بروی مقابله با بیماریها برای هر فرد تمرکز کرده است و کمتر بروی مداخلاتی  که می تواند  از بروز چندین بیماری مزمن وافزایش طول عمر یک جمعیت موثر باشد، تمرکز نموده است.

 محققان معتقدند بهتر است از استراتژیهایی که در به تأخیر انداختن پیری در حیوانات موثر بوده است برای انسانها استفاده نمود.علاوه بر ترویج یک رژیم غذایی سالم و ورزش منظم، باید از استراتژیهایی نظیر  دستکاری مسیرهای مولکولی که پیری را کند کرده و سبب افزایش طول عمر و سلامت می شوند استفاده نمود.

متخصصان پیری معتقدند با تمرکز بیشتر بروی پیشگیری از بیماریها می توان طول عمر را طولانی تر کرده و سلامت افراد را در این دوره از زندگی بهبود بخشید. این استراتژیها شامل رژیم غذایی سالم، ورزش واحتمالاً دستکاری مسیرهای مولکولی برای کند کردن روند پیری است.

محققان با انتشار این مقاله در مجله ی Natureاذعان داشتند که با درمان علل متابولیک ومولکولی پیری نظیر تجمع تدریجی آسیب های سلولی که در طول زمان رخ می دهد ممکن است بتوان به سالم ماندن افراد  در دهه ی هفتم و هشتم زندگی کمک کرد.

نویسنده ی ارشد این مقاله دکتر لویئجی فونتانا از دانشگاه واشنگتن می گوید: شما لازم نیست که یک اقتصاددان باشید که درک کنید روشهای مراقبت های بهداشتی فعلی ما روشهای پایداری نیستند، هدف قرار دادن بیماری به مردم کمک می کند که به زندگی خود ادامه دهند اما سالهای  بیشتری را با چندین اختلال مرتبط با افزایش سن سپری می کنند که هزینه های بالایی را به همراه دارد.

بیماریهای سنین پیری مانند نارسایی قلبی، دیابت ، ورم مفاصل، سرطان و بیماری آلزایمر بصورت یک بسته  در آمده است که در پیری بروز می کنند.

 بیش از 70 درصد از افراد بالای  65 سال به دو یا چند بیماری مزمن مبتلا هستند. اما دانشمندان خاطر نشان می کنند که مطالعات تغذیه ای، ژنتیکی و دارویی نشان می دهند مداخلاتی که برای مسیرهای مولکولی  به منظور به تأخیر انداختن یک بیماری مرتبط  با سن انجام می شود غالباً از بروز سایر بیماریها نیز جلوگیری می کند.

 دکتر فونتانا درادامه افزود: نارسایی قلبی دفعتاً اتفاق نمی افتد بلکه داشتن 30 تا 40 سال شیوه ی زندگی ناسالم و فعال شدن مسیرهای مرتبط با پیری از ناهنجاریهای متابولیکی نظیر افزایش فشارخون، افزایش کلسترول و بیماری دیابت نوع 2 موجب بروز نارسایی قلبی در دهه ی ششم زندگی فرد می گردد. بنابراین ما با استفاده از مداخلات شیوه ی زندگی  برای مثال رژیم غذایی سالم  و برنامه ی ورزشی برای هر فرد می توانیم روند پیری را با تنظیم پایین دستی کند کرده  و از بروز نارسایی قلبی در وهه ی اول در این افراد جلوگیری کنیم.

 تحقیقات  دکتر فونتانا  منافع  بالقوه ی محدودیت مصرف غذا را در افزایش طول عمر افراد بصورت  پررنگ تری نشان داده است. او همچنین نشان داد افرادیکه مقادیر قابل توجهی کمتر غذا می خورند درحالیکه هنوز تغذیه ی آنها درمحدوده ی  بهینه است قلبی جوانتر وانعطاف  پذیرتر دارند. دراین افراد همچنین فشار خون به طور قابل توجهی پایین تر است، التهاب بسیار کمتری دربدن آنها مشاهده  می شود و عملکرد  عضلات  اسکلتی  آنها شبیه  به عملکرد افرادی است که از آنها بسیار جوانتر هستند.

فونتا و همکارش به این نکته اشاره می کنند که چندین مسیر مولکولی که در افزایش طول عمر در حیوانات نقش دارند با داروهای آزمایشی نظیر  rapamycin(یک داروی  ضد سرطان و جلوگیری از رد پیوند) و متفورمین (داروی دیابت نوع 2) تحت تأثیر قرار می گیرند و نتایج مثبتی درحیوانات  داشته اند.

تعداد زیادی ازمولکولهای طبیعی ومصنوعی مسیرهایی را که در پیری، دیابت و سندرم متابولیک مرتبط با آن مشترک هستند تحت تأثیر قرار می دهند. همچنین مشخص شده است که  رژیم های غذایی سالم و محدودیت مصرف کالری به حیوانات  کمک می کند تا 50 درصد به طول عمرشان افزوده شود. اما مشکل عمده  جذب سرمایه برای پیشرفت  تحقیقات است.

 فونتانا و همکارانش می گویند: اکثر پزشکان درباره ی میزان  دانش کسب شده در زمینه ی مکانیزیم های مولکولی پیری و ارتباط آن با بیماریهای مزمن اطلاعی ندارند و دانشمندان هنوز دقیقاً نمی دانند که چگونه داروهایی که مسیرهای پیری را تحت تأثیر قرار می دهند، کار می کنند.

 فونتانا وهمکارانش ادعا می کنند که الان  زمان مناسبی برای حرکت  رو به جلو با کارآزمایی های  پیش بالینی  و بالینی بر اساس یافته های امیدوار کننده ی  حاصل از مطالعات حیوانی است .

از آنجایی که سنجش مواد مغذی و مسیرهای مرتبط با پیری درانسان شباهت زیادی  به حیوانات دارد دانشمندان امیدوارند با هدف قرار دادن این مسیرها به طول عمر و سلامت افراد کمک کند.اما چالشی که وجود دارد طرز فکر موجود است، مشوق های اقتصادی درتحقیقات و مراقبتهای بهداشتی پزشکی  برای درمان  بیماریها بیشتر از تحقیقات در زمینه ی ارتقاء سلامت است. اما بودجه ی عمومی باید در زمینه ی گسترش طول عمر سالم با کاهش پیری سرمایه گذاری شود، در غیر این صورت ما بنیانگذار یک بحران  جمعیتی از افزایش ناتوانی و افزایش هزینه های مراقبتهای بهداشتی خواهیم بود.

دکتر فونتانا می افزاید: به زودی ترکیب افزایش سن جمعیت همراه با افزایش بیماریهای مزمن و اپیدمیک  مانند چاقی و دیابت نوع 2 هزینه های مراقبتهای بهداشتی را برای  افراد جامعه حتی افراد ثروتمند  غیر قابل تحمل خواهد کرد.

منابع:

www.sciencedaily.com/releases/2014/07/140723131243.htm

Nature, 2014; 511 (7510): 405 DOI: 10.1038/511405a